Normalna egzystencja

Tak niedawno pożegnaliśmy rok 2004. Był to rok wyjątkowy, bo pierwszy przestępny w nowym tysiącleciu. Różnie się on zapisał w życiu każdego z nas. Tradycyjnie wchodząc w Nowy Rok składaliśmy sobie wzajemnie dobre życzenia i oby spełniło się ich jak najwięcej. Najbardziej pożądane do spełnienia to zdrowie, pogoda ducha i obecność  wokół nas dobrych, życzliwych ludzi.

Są wśród nas tacy, dla których te życzenia mają szczególną wartość, którym jest ciężko, którzy częściowo lub całkowicie uzależnieni są od innych. Mówimy o nich niepełnosprawni.

Niepełnosprawność ta od urodzenia, czy też wynikła z choroby lub jakiegoś nieszczęścia, to wielkie cierpienie dla osoby nią doświadczonej. Jest to też duży obowiązek i poświęcenie dla osób, dzięki którym mogą oni egzystować w normalnym środowisku.

Jesteśmy społeczeństwem, które w dużej części chętnie udziela pomocy będącym w potrzebie okazjonalnie. Gorzej jest, gdy takie działanie na rzecz innych musi być stałe. Dlatego wielkie uznanie, szacunek i wdzięczność należą się tym - często obcym dla potrzebujących - którzy nierzadko przez wiele lat swój czas, wysiłek, a nawet dobra materialne im poświęcają. Taka pomoc to sprawdzian naszego człowieczeństwa.

Jednym z wielkich problemów osób niepełnosprawnych są tzw. bariery architektoniczne. Nasze osiedla, domy powstawały w okresie, w którym zakładano istnienie społeczeństwa zdrowego i sprawnego fizycznie. Skutki tej filozofii to nieprzystosowanie klatek schodowych, korytarzy, większości wind i innych tzw. ciągów komunikacyjnych dla potrzeb tych, co na wózkach czy też mających kłopoty z samodzielnym poruszaniem się. W celu ułatwienia normalnego funkcjonowania tej grupie osób, w miarę możliwości
technicznych i finansowych, robi się bardzo wiele. Tam gdzie jest to możliwe, wykonuje się podjazdy dla wózków, zakłada się dodatkowe poręcze. Remontowane oraz nowe urządzenia dźwigowe są dostosowane do potrzeb tej grupy mieszkańców.

Nie we wszystkich budynkach można takie lub inne prace modernizacyjne, ułatwiające życie osobie niepełnosprawnej, przeprowadzić. Dla tych, których los czasami okrutnie doświadczył, zamieszkałych w takim domu, przygotowuje się mieszkania dostosowane do potrzeb lokatora niepełnosprawnego.

Zamiana mieszkania dla osoby niepełnosprawnej związanej z dotychczasowym miejscem to bardzo trudna decyzja. Jest to opuszczenie środowiska, w którym ta osoba czuje się bezpiecznie. To wiele niewiadomych, obaw. Jednak warto wspólnie z rodziną, opiekunami czy przyjaciółmi zastanowić się, czy to nowe funkcjonalne mieszkanie, ułatwiające kontakt z otoczeniem, jest szansą na bardzo otwarte życie.

Ta zmiana mieszkania wcale nie musi oznaczać zerwania więzi z poprzednim środowiskiem. Przy dzisiejszych możliwościach mobilnych w Chorzowie jest wszędzie blisko i prawdziwi przyjaciele na pewno nie zapomną i nadal służyć będą pomocą. W każdym środowisku są też ludzie dobrej woli, którzy na pewno zauważą potrzebującego.

Ryszard Pawlik