Zielone dobro

Dnia trzeciego rzekł Stwórca:
"Niech ziemia wyda rośliny zielone, trawy mające nasiona i drzewa rodzące owoce”.
I tak się stało.

(Księga Rodzaju)

Według tego biblijnego zapisu dopiero po dwóch dalszych dniach na ziemi pojawił się człowiek, któremu, jako istocie rozumnej, oddana była we władanie ta przepiękna sceneria rajskiej przyrody.

Jak z obowiązku czynienia sobie ziemi poddanej, człowiek wywiązywał się przez tysiące lat, świadczy zdegradowane w wielu miejscach naszego globu środowisko.

W obecnych czasach coraz większą wagę przywiązujemy do ochrony i ubogacania otaczającej nas przyrody. Bardzo wiele w tej sprawie zrobiono na naszych spółdzielczych osiedlach. Drzewa, krzewy, trawniki, kwiaty i rośliny przydomowych ogródków oraz często ciekawa kompozycja roślinna na balkonach, wyróżniają spółdzielczą przestrzeń wśród pozostałej miejskiej zabudowy.

Pielęgnacja, utrzymanie i porządkowanie tej spółdzielczej przyrody wymaga wiele wysiłku. Warto przypomnieć, że duża część naszej osiedlowej zieleni powstawała w czasie spontanicznej działalności bez fachowych, racjonalnych przemyśleń. Rezultatem tych poczynań są kłopotliwe konsekwencje. Przykładowo, duże rozrośnięte topole stojące czasami blisko budynku, stwarzają zagrożenie dla mieszkańców i ich mienia. Korzenie niszczą nawierzchnię i uzbrojenie techniczne obiektu. Usuwanie tych drzew, oraz zabiegi pielęgnacyjne na innych, zbyt wyrośniętych drzewach lub krzewach budzą różnego rodzaju reakcje mieszkańców. Jedni traktują to jako oczywistą potrzebę, a inni jako ekologiczne barbarzyństwo. Warto wyjaśnić, że wszystkie prace związane z porządkowaniem i pielęgnacją spółdzielczej zieleni prowadzone są przez fachowców, pod nadzorem odpowiednich służb. Wszystkie usuwane drzewa i krzewy zastępowane są nowymi, bardzo przemyślanymi nasadzeniami. Obok miejsca nasadzenia ważny jest gatunek i rodzaj nowej rośliny. Dzisiejsza nauka daje nam wielką wiedzę na temat oddziaływania świata roślinnego na nasz organizm. Bogata zieleń jest naturalnym lekarstwem na różne dolegliwości, przywraca siły, leczy psychikę, serce i płuca.

Pozytywną energię oddziałującą na nasz organizm mają niektóre gatunki drzew. Przykładem bardzo silnego wpływu na naszą kondycję jest brzoza. Warto w czasie spaceru oprzeć czoło o pień tego drzewa i objąć je ramionami. Nawet jeden kwadrans takiego kontaktu daje odczuwalne pozytywne rezultaty.

Do sosny należy przytulić się tyłem, obejmując jej pień ramionami poza sobą. Dobrymi przyjaciółmi dla człowieka są też buk, dąb, jodła, lipa, jesion, dziki bez. Kontakt z drzewem wiśniowym zalecany jest dla oziębłych kochanków. Bezwzględnie należy unikać topoli, osiki, gdyż one mają niekorzystny wpływ na nasz organizm.

Przed nami lato, czas zachęcający do wyjścia z domu, do spacerów i odpoczynku na ławce śród osiedlowej zieleni. Starajmy się uszanować i przeciwdziałać dewastacji tego zielonego dobra, które było na ziemi przed nami.

Ryszard Pawlik

Echo felietonu „Hutnicze korzenie miasta”

Po kwietniowym felietonie otrzymałem miły list od pana Jerzego Jurzykowskiego, z ulicy Różanej. List ten bardzo mnie ucieszył. Moja radość wynikała z tego, że ktoś czyta moje felietony i jeszcze analizuje ich treść. Zgadzam się z Panem, że pierwszy hutniczy piec opalany koksem, autorstwa Johna Baildona, rozpalono w Królewskiej Odlewni w Gliwicach we wrześniu 1796 roku. Rozruch ten był nieudany i dopiero 10 listopada 1796 roku otrzymano z niego płynną surówkę. Natomiast uruchomiony przez Baildona w 1802 roku piec w Królewskiej Hucie, a dzisiejszym Chorzowie, był bardziej technologicznie ubogacony i w niektórych źródłach historycznych dano mu pierwszeństwo, co jako lokalny patriota wyeksponowałem.

Dobrze się dzieje, że są pasjonaci, którzy chcą ocalić od niepamięci i ukazywać piękną tradycję przemysłową naszej małej śląskiej ojczyzny.

Z serdecznym pozdrowieniem

Ryszard Pawlik